เกี่ยวกับ

มาตรฐานทั้งสามที่เราใช้เปรียบเทียบ ได้แก่ ISO 5294, DIN 7721 และโปรไฟล์โค้ง HTD นั้นมีอยู่เพราะสายพานไทม์มิ่งและพูลเลย์ต้องสามารถใช้แทนกันได้ระหว่างผู้ผลิต ไม่ใช่แค่สอดคล้องกันภายในแคตตาล็อกของโรงงานเดียวกันเท่านั้น ISO 5294 ควบคุมตระกูลฟันสี่เหลี่ยมคางหมูแบบเก่า ได้แก่ MXL, XL, L, H และ XH ซึ่งกำหนดขนาดตามระยะห่างของฟันที่ได้มาจากหน่วยนิ้ว ซึ่งย้อนกลับไปถึงการใช้งานสายพานไทม์มิ่งในอุตสาหกรรมยุคแรกๆ DIN 7721 ครอบคลุมซีรี่ส์ T แบบเมตริก ได้แก่ T2.5, T5 และ T10 ซึ่งเป็นมาตรฐานที่ใช้กันมากในเครื่องจักรที่ผลิตในยุโรป และระบุขนาดตามความกว้างของสายพานพอๆ กับระยะห่างของฟัน พูลเลย์ไทม์มิ่งแบบเมตริกที่ผลิตตามมาตรฐานนี้จะมีขนาดที่สายพาน T5 กว้าง 10 มม. จากผู้ผลิตรายหนึ่งสามารถติดตั้งบนพูลเลย์ T5 จากผู้ผลิตอีกรายหนึ่งได้อย่างถูกต้อง โดยมีเงื่อนไขว่าทั้งสองฝ่ายต้องปฏิบัติตามขอบเขตความคลาดเคลื่อนของมาตรฐาน

สายพาน HTD และสายพานรุ่น PC ที่มีน้ำหนักมากกว่า ไม่ได้อยู่ภายใต้เอกสารมาตรฐาน ISO เดียวกัน — พวกมันมีต้นกำเนิดมาจากรูปทรงโค้งเฉพาะของแต่ละบริษัท และกลายเป็นมาตรฐานอุตสาหกรรมโดยปริยายผ่านการนำไปใช้มากกว่าการกำหนดมาตรฐานอย่างเป็นทางการ ประวัติความเป็นมานี้มีความสำคัญในทางปฏิบัติ: รอกสายพานไทม์มิ่งที่ผลิตตามมาตรฐาน HTD 8M จากโรงงานหนึ่ง ควรจะสามารถใช้งานร่วมกับสายพาน HTD 8M จากอีกโรงงานหนึ่งได้อย่างถูกต้อง แต่ขอบเขตของการเบี่ยงเบนของรูปทรงฟันนั้นแคบกว่ามาตรฐานรูปทรงสี่เหลี่ยมคางหมูแบบเก่า เนื่องจากโคนฟันที่โค้งมนได้รับการออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อลดการกระจุกตัวของความเค้นภายใต้แรงบิดสูง รอกที่ตัดเบี่ยงเบนจากส่วนโค้งเล็กน้อยจะไม่เสียหายทันที — เพียงแต่จะทำให้สายพานสึกหรอเร็วกว่าอายุการใช้งานที่กำหนดไว้ ซึ่งเป็นปัญหาที่วินิจฉัยได้ยากหลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้นแล้ว

นี่คือเหตุผลว่าทำไมรอกตัวปรับความตึงสายพานไทม์มิ่งและรอกตัวรองสายพานไทม์มิ่ง แม้ว่าจะไม่ได้ส่งแรงบิดเหมือนกับรอกขับหลัก แต่ก็ยังจำเป็นต้องมีค่าความคลาดเคลื่อนของรูปทรงฟันเฟืองเท่ากับรอกที่รับแรงในระบบ รอกตัวปรับความตึงหรือรอกตัวรองที่รูปทรงฟันเฟืองคลาดเคลื่อนไปเล็กน้อยจะไม่แสดงอาการผิดปกติในทันที แต่จะทำให้เกิดความคลาดเคลื่อนเล็กน้อยทุกครั้งที่สายพานผ่าน และในวงจรสายพานที่ยาวพอและมีลูกรอกหลายตัว ความคลาดเคลื่อนเล็กน้อยเหล่านั้นจะสะสมกันจนกลายเป็นระยะคลายตัวที่วัดได้ หลักการเดียวกันนี้ใช้กับรอกโซ่ไทม์มิ่งที่ใช้กับโซ่ลูกกลิ้งแทนสายพานฟันเฟือง: รูปทรงของเฟืองแตกต่างกัน แต่ข้อกำหนดพื้นฐานเหมือนกัน คือการรักษาสัดส่วนเชิงกลคงที่โดยไม่มีการคลาดเคลื่อนสะสม เราใช้มาตรฐานเดียวกันนี้กับรอกทุกตัวในชุดประกอบ ไม่ว่าจะรับแรงหรือไม่ก็ตาม เพราะระบบจะมีความแม่นยำได้ก็ต่อเมื่อส่วนประกอบที่ตรวจสอบน้อยที่สุดมีความแม่นยำ